Miguel Ángel Santos Guerraren “Los efectos secundarios del sistema” artikulua irakurri ondoren, artikulu bertan azaltzen diren azalpenekin bat gatoz. Dakigunez, gu bizi garen gizarte aldakor eta dinamiko honetan, hainbat urteetan mugiezinak usten genituen kontzeptuak ere etengabe aldatzen ari dira, eta abiada handiz, gainera. Eraldaketa hauen eraginez, hezkuntzak hainbat erreforma jasan behar izan ditu. Hau guztia jakitea beharrezkoa dela iruditzen zaigu, izan ere, gu egunen batean, irakasle izango gara. Bestalde, kontuan hartu behar da irakasle izateak ardura handia duela, izan ere, bizitzako lehen momentutik haurrak influentzi ugari jasoko ditu irakaslearen (gure) eskutik, balore zein edukien aldetik.
Hasteko, aipatu beharra dago, irakaslea, didaktikaren esku-hartze guztietan elementurik garrantzitsuena dela, izan ere, berak hartuko dituen erabakiak (ikasteko teoria, metodologia …) ikasleen ikaskuntzari eta motibazioari eragingo diote zuzen-zuzenean. Irakasle baten lana ez da soilik bere irakasgaia ematea, are gehiago da, hots, ezagutza psikologikoak, soziologikoak eta pedagogikoak nahitaez jakin eta kontrolatu beharko ditu. Umeek irakastea eredu moduan hartzen dute eta beraiek egiten dutena errepikatuz ikasten dute. Horrela, beraien bizitzarako baliagarriak diren ahalmen batzuk bereganatuko dituzte. Azken batean, irakasleak ikaslearengandik zer eta zenbat itxaroten duen , eragin handia izango du ikasleen emaitzetan.
Irakasle lana, pertsonekin egiten den lana denez, lan zaila dela esan daiteke. Kontuan hartu behar da eskolatik kanpo ikasleek beraien bizitza dutela eta horrek asko eragiten duela ikasle bakoitzaren ikaste prozesuan. Modu honetan, eskolatik kanpo dituzten arazoak beraiekin eramaten dituzte ikasgelara. Arazo hauei erreparatuz, modu desberdinean jokatuko dute ikasleek arazo berdinaren aurrean, izan ere, ikasle bakoitza mundu bat da. Horregatik, pertsonekin zuzenean lan egiten den enplegu bat delako, ezinezkoa da egoera uneoro kontrolpean edukitzea.
Artikulu honetan azaltzen den moduan, eskolan eskaintzen den heziketak bigarren mailako efektuak eragiten ditu. Baina horrek ez du esan nahi efektuak txarrak izan behar direnik. Baina beti berdina gertatzen denez, zoritxarrez, ezinezkoa da dena ondo ateratzea. Eskoletan arau batzuk finkatzen dira, baina gero, herri, eskola eta irakaslearen kultura eta ideologiaren eraginez, hauek moldatu egiten dira. Ezinezkoa da denak onartuko lituzketen arauak ezartzea, lehen aipatu dugun moduan, pertsona bakoitza desberdina da, hau da, mundu bat. Eskolarentzat mesedegarrien izango diren baldintzak ezartzen dira ordena mantendu ahal izateko. Baina denek ez dute berdin jokatzen egoera edota arazo baten aurrean. Batentzat, oso garrantzitsua izan daitekeen arau bat, beste norbaitentzat logikarik eduki ez dezakeelako edo guztiz bidegabekeria iruditu ahal zaiolako. Hau honela izanik eta bakoitza aske izanik, ziurrenik, lehengoak arau hori errespetatzen duen heinean, besteak ez du beteko. Azken finean, ezin da dena kontrolatu eta espero ez genituen ondorioak ekarriko dituela aurreikusi. Pertsonekin aritutakoan, ezinezkoa da gauzak nola joango diren jakitea. Irakasleak ideologia eta nortasun bat izango du eta ikasle bakoitzak beste bat. Horregatik, irakasleak zerbait esaten dutenean, ikasle bat guztiz ados agertu daiteke eta bestea, aldiz, guztiz aurka. Irakasleak gauza bera esan die biei, baina bakoitzak bere interpretazioa egin du.
Azkenik, esan beharra dago eskolan igarotako urteak oso garrantzitsuak eta ezinbestekoak direla, izan ere, eskolan, hortik kanpo ikasiko ez lituzketen gauza asko ikasten dituzte. Baina prozesu horretan dena ondo joatea ez dago irakastearen esku bakarrik, ikaslea saiatu behar baita bere partetik ahal duena jartzen hori horrela izan dadin. Baina biek, beraien partetik dagokiena ematen ez badute, ezinezkoa izango da ezer onik ateratzea urte horietatik.